رابطه بین کمالگرایی با نگرش به دوپینگ در ورزشکاران نقش میانجی آگاهی از حقوق ورزشی

مقدمه و:هدف دوپینگ نه تنها در ورزش بلکه در جامعه نیز یک نگرانی اساسی محسوب می شود. بنابراین با توجه به اینکه دوپینگ یک موضوع مبرم است که باید در آموزش فعالیت بدنی و متخصصان ورزش در آینده به آن پرداخته شود، هدف این پژوهش بررسی روابط ساختاری میان کمالگرایی با نگرش به دوپینگ در ورزشکاران با در نظر گرفتن نقش میانجی آگاهی از حقوق ورزشی می باشد. روش تحقیق تحقیق حاضر با بهره گیری از روش توصیفی- همبستگی و به کارگیری معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۸۳ ورزشکار حرفه ای و نیمه حرفه ای از رشته های مختلفی نظیر فوتبال، والیبال، بسکتبال، دو و میدانی، شنا ژیمناستیک و بوکس می باشد که از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق، از پرسشنامه های مرتبط با مدل کنترل مواد مخدر ورزشی استفاده شده است که شامل کمالگرایی، نگرش به دوپینگ و آگاهی از حقوق ورزشی می باشد. به منظور ارزیابی روابط میان متغیرها، تحقیق از روش معادلات ساختاری بهره برداری شده است. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که بین کمالگرایی با نگرش نسبت به دوپینگ (۶/۳۳۶ ۰/۶۳۷) ارتباط معناداری وجود دارد. علاوه بر این، رابطه ای معناداری بین آگاهی از حقوق ورزشی و نگرش نسبت به دوپینگ (۵/۵۳۷-=T، ۰/۵۶۷) وجود داشت همچنین آگاهی از حقوق ورزشی رابطه بین کمالگرایی با نگرش نسبت به دوپینگ را به طور معناداری میانجیگری می کند (۷/۴۸۳، ۰/۰۰۱>P). در نهایت نتایج نشان داد که مدل تحقیق از برازش مناسبی برخوردار می باشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، توصیه می شود که برنامه های آموزشی به منظور کاهش نگرش های کمال گرایانه و ارتقاء آگاهی ورزشکاران در خصوص مسائل حقوقی مرتبط با دوپینگ به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر برای کاهش نگرش نسبت به دوپینگ در میان ورزشکاران مدنظر قرار گیرد.

Keywords:

ورزش , دوپینگ , کمالگرایی , نگرش , حقوق ورزشی