نقش مربیان در توسعه مهارتهای روانی- رفتاری ورزشکاران یک مطالعه کیفی

مقدمه رشد و توسعه مهارتهای روانی - رفتاری در ورزشکاران به عنوان یکی از عوامل اساسی دستیابی به عملکرد بهینه و موفقیت حرفه ای از اهمیت ویژه ای برخوردار است بررسی ادبیات پژوهشی نشان داد که ورزشکارانی که از توانمندیهای روانی قوی برخوردارند قادر به مدیریت استرس، تنظیم هیجانات و افزایش انگیزه در شرایط رقابتی هستند؛ اما نقش مربیان در پرورش این مهارتها به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفته است. از این رو هدف این مطالعه بررسی دیدگاههای مربیان در خصوص راهکارها و استراتژیهای مورد استفاده برای توسعه مهارتهای روانی- رفتاری ورزشکاران بود. روش شناسی مربی این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شده است برای این منظور، یازده مربی با حداقل ۱۰ سال سابقه کار در رشته تنیس روی میز به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در مصاحبه های نیمه ساختار یافته شرکت کردند سوالات مصاحبه پیرامون تعریف مهارتهای روانی- رفتاری اهمیت آنها استراتژیهای توسعه و چالشهای موجود در فرآیند تربیتی ورزشکاران تدوین شد. داده های حاصل از مصاحبه ها پس از ضبط و پیاده سازی از طریق تحلیل موضوعی انعکاسی در سه مرحله کدگذاری اولیه استخراج مضامین کلیدی و سازماندهی یافته ها مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها یافته های پژوهش حاضر سه مضمون اصلی را نمایان ساخت: (۱) شناخت و شکل دهی به نیازهای روان شناختی ورزشکاران (۲) وسعت هدفمند و انعطاف پذیری در رویکردهای آموزشی و (۳) استفاده از چالش های هدفمند به عنوان ابزاری برای توسعه مهارت ها همراه با ضرورت بازنگری مداوم برنامه های تربیتی. بحث و نتیجه گیری نتایج نشان می دهد که مربیان با فراتر رفتن از انتقال صرف مهارت های فنی نقش موثری در تقویت ابعاد روانی رفتاری ورزشکاران ایفا می کنند در نهایت بر اهمیت طراحی برنامه های آموزشی ویژه جهت ارتقای دانش و مهارت های مربیان در حوزه روانشناسی ورزشی تاکید شده و پیشنهاد می شود در مسیر پرورش بازیکنان تنیس روی میز به جنبه های روانی به همان اندازه توجه گردد.

Keywords:

مهارتهای روانی- رفتاری , مربیان , ورزشکاران , کیفی