بررسی و تحلیل زنجیره ارزش باقلا در استان گلستان

زنجیره ارزش کشاورزی مجموعه عملیاتی است که به صورت زنجیرگونه انجام می گردد تا به خلق ارزش منجر شود. در این تحقیق زنجیره ارزش باقلا در استان گلستان و در سال ۱۴۰۲ مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور یک نمونه هدفمند از حلقه های اصلی زنجیره انتخاب و سپس آسیب پذیری آنها مورد تحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج زنجیره ارزش باقلا در استان از ساختار سنتی برخوردار است. کشت باقلا به صورت قراردادی رایج نبوده و تامین بذر از مهمترین محدودیت های باقلاآ کاران است. اغلب باقلاآ کاران بذر مورد نیاز را از طریق خودمصرفی، دیگر باقلاآ کاران و تجار کشاورزی تهیه می کنند، تعامل، هماهنگی و تعهد به عنوان سه مولفه مهم بین حلقه های زنجیره ارزش باقلا کمرنگ است. بخش اعظم باقلای تولیدی استان به صورت تازه خوری مصرف می شود، لذا ارزش آفرینی زنجیره قابل توجه نیست. این استان فاقد صنایع تبدیل و فرآوری باقلا بوده لذا ارزش افزایی زنجیره کمتر از ظرفیت و توانمندی واقعی آن است. رسانه های جمعی به عنوان یک مولفه مهم حلقه پشتیبان اثرگذاری چندانی در بهسازی کارکرد زنجیره ارزش باقلا ندارند.

Keywords:

باقلا , زنجیره ارزش , حلقه های اصلی و پشتیبان , استان گلستان