استراتژی های مدیریت موثر میکروپلاستیک ها برای دستیابی به ارزیابی چرخه عمر و اقتصاد چرخشی

میکروپلاستیک ها (MS) ذراتی از پسماند پلاستیکی هستند که کمتر از ۵ میلی متر اندازه دارند و در محیط های مختلفی از جمله هوا، خاک و آب تجمع می کنند. افزایش ورود پسماندهای پلاستیکی به محیط زیست ضرورت شناسایی و حذف این پسماندها را به موضوعی جهانی تبدیل کرده است. استفاده بی رویه از پلاستیک و دپوی نامناسب آن در مکان های دفن پسماند پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی متنوعی را به همراه دارد. برای درک خطرات اکولوژیکی مرتبط با محصولات پلاستیکی تحلیل های چرخه عمر و پایداری ضروری است. اقتصاد چرخشی به عنوان رویکردی امیدوارکننده برای استفاده پایدار از پلاستیک مطرح می شود که بر حفظ مواد در زنجیره ارزش و کاهش مصرف منابع تاکید دارد. نتایج نشان می دهد که انتقال به اقتصاد چرخشی می تواند به کاهش آلودگی ناشی از میکروپلاستیک ها کمک کند. برای این منظور نوآوری در طراحی محصولات و استفاده از پلیمرهای جدید با دوام بیشتر و قابلیت بازیافت ضروری است. همچنین باید اطمینان حاصل شود که تلاش های بازیافت ماکروپلاستیک ها منجر به رهایش میکروپلاستیک ها نشود. در نهایت طراحی مواد و محصولات جدید باید به گونه ای باشد که در صورت برگشت به محیط آلودگی طولانی مدت ایجاد نکنند. این استراتژی ها می توانند به مدیریت موثر پسماندهای میکروپلاستیک و توسعه یک چارچوب مفهومی برای اقتصاد چرخشی کمک کنند.

Keywords:

میکروپلاستیک , اقتصاد چرخشی , ارزیابی چرخه عمر , مدیریت پسماند