بررسی عوامل موثر بر پذیرش کشاورزی شهری توسط خانوار مطالعه موردی استان های تهران و البرز

در قرن اخیر، رشد جمعیت شهری و در کنار آن کاهش جمعیت روستایی و از بین رفتن زمین های کشاورزی باعث مشکلات فراوانی در کشورها شده است. انجام فعالیت های کشاورزی در شهر و پیرامون آن، موضوع نسبتا جدیدی است که توسعه آن موجب افزایش پایداری شهرها و ایجاد امنیت غذایی می شود. هدف از این تحقیق شناسایی عوامل موثر بر پذیرش کشاورزی شهری توسط خانوارهای استان های تهران و البرز بوده است که برای بررسی آن از روش علمی اکتشافی استفاده گردید و گردآوری داده ها از طریق جمع آوری پرسشنامه در سال ۱۴۰۳ انجام شد. روایی پرسشنامه توسط گروهی از اعضای هیئت علمی و کارشناسان مرتبط تایید شد؛ و پایایی آن از طریق پیش آزمون و محاسبه ضریب آلفا کرونباخ انجام شد که در نتیجه مقدار این ضریب ۰/۸۵۳=a به دست آمد. جامعه آماری این تحقیق را خانوارهای استان تهران و البرز تشکیل دادند و از میان آنان با استفاده از فرمول کوکران نمونه ۲۴۵ نفری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده در دسترس انتخاب شدند. بر اساس نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، موانع پذیرش کشاورزی شهری توسط خانوارها را می توان به ترتیب در دوازده عامل بهره برداری مبتدی اقتصادی، روانشناسی زیست محیطی، سلامتی، پایداری زیرساخت محدودیت ها، انتخاب شخصی، آگاهی و نگرش و موانع و خطرات به ترتیب با واریانس های ۲۰/۸۸۳، ۹/۴۳۱، ۴۱۴/ ۶ ۴/۷۶۲، ۳/۹۵۶، ۳/۷۶۱، ۳/۳۷۶، ۲/۸۳، ۲/۷۳۲، ۲/۶۳، ۲/۴۴۷ و ۲/۳۲۴ دسته بندی کرد که این عوامل ۶۵/۵ درصد از کل واریانس را تبیین می کنند. بنابراین تقویت برنامه های آموزشی برای افراد مبتدی و ارائه تسهیلات مالی مانند وام های کم بهره به افزایش مشارکت در کشاورزی شهری و سرمایه گذاری در زیرساخت ها و ایجاد شبکه های بازاریابی نیز عملکرد و جذابیت این حوزه را بهبود می بخشد.

Keywords:

عوامل اقتصادی , اجتماعی , پایداری , تحلیل عاملی , زیست محیطی , کشاورزی شهری