ارزیابی راهکار کم آبیاری برای حفاظت از منابع آب در بخش کشاورزی استان تهران

با توجه به نقش مهمی که نهاده آب در تولید محصولات کشاورزی ایفا می کند تغییر در میزان دسترسی به آب اثرات مستقیم بر بخش کشاورزی خواهد داشت. بنابراین ارزیابی الگوی بهینه کشت به منظور بهینه سازی مصرف منابع آب در بخش کشاورزی ضروری است. بر همین اساس هدف این مطالعه بررسی راهکارهای کم آبیاری جهت حفاظت از منابع آب در بخش کشاورزی استان تهران با استفاده از مدل برنامه ریزی ریاضی (PMP) با استفاده از رهیافت حداکثر آنتروپی طی سه سناریو مورد بررسی قرار گرفته است. اطلاعات مورد نیاز از بخش زراعی مربوط به محصولات گندم، جو، یونجه و ذرت در استان تهران برای سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به دست آمده است. بر اساس نتایج به دست آمده از این مطالعه در سناریوی اول، دوم و سوم میزان تغییرات آب مصرفی در اثر تنش کم آبیاری به ترتیب ۵.۲-، ۱۱.۱۱ و ۱۷.۶۵ درصد کاهش و همچنین میزان تغییرات در سود ناخالص به ترتیب ۱.۱۸، ۱.۱۹- و ۳.۵۵ درصد کاهش را به همراه خواهد داشت.

Keywords:

کم آبیاری , الگوی کشت , برنامه ریزی ریاضی مثبت , حداکثر آنتروپی