بهینه سازی طرح اختلاط بتن خود متراکم با استفاده از مواد افزودنی کاهنده آب فوق روان کننده نسل جدید مبتنی بر پلی کربوکسیلات اتر

بتن خود متراکم (SCC) به دلیل توانایی پر کردن قالب ها و عبور از میان آرماتورها بدون نیاز به لرزاننده، انقلابی در صنعت بتن ایجاد کرده است. کلید دستیابی به خواص rheological مطلوب در SCC استفاده از مواد افزودنی فوق روان کننده (HRWR) است. نسل جدید این مواد مبتنی بر پلی کربوکسیلات اتر (PCE)، انعطاف پذیری و کارایی بی نظیری در کنترل پارامترهای جریانی بتن ارائه می دهند. این مقاله به بررسی سیستماتیک نقش فوق روان کننده های نسل جدید در بهینه سازی طرح اختلاط SCC می پردازد. با مرور ادبیات فنی، تاثیر این مواد بر روی خواص کلیدی SCC از قبیل کارایی (توان جریانیشان)، مقاومت در برابر جداشدگی، پایداری، ویسکوزیته و زمان حفظ کارایی مورد تحلیل قرار گرفته است. یک روشولوژی بهینه سازی برای تعیین مقادیر بهینه سیمان، آب، سنگدانه ها و درصد فوق روان کننده PCE ارائه شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که استفاده هدفمند از PCEها نه تنها منجر به کاهش قابل توجه آب و نسبت آب به سیمان می شود بلکه امکان طراحی SCCهایی با مقادیر بالای پودر و مواد جایگزین سیمان (SCMs) را فراهم می کند که این امر به بهبود دوام و پایداری زیست محیطی منجر می شود. در نهایت این مقاله چارچوبی برای دستیابی به طرح های اختلاط اقتصادی، بادوام و با عملکرد بالا با بهره گیری از قابلیت های منحصر به فرد فوق روان کننده های نسل جدید ارائه می نماید.

Keywords:

بتن خود متراکم (SCC) , بهینه سازی طرح اختلاط , فوق روان کننده نسل جدید , پلی کربوکسیلات اتر (PCE) , خواص رئولوژی , پایداری