برنامه ریزی برای توسعه پیاده راه ها و دوچرخه سواری به منظور ارتقای پایداری شهری

شهرنشینی شتابان در دهه های اخیر چالش های متعددی از جمله آلودگی هوا، ترافیک، مصرف بی رویه منابع و کاهش کیفیت زندگی را به همراه داشته است. در این راستا، پارادایم توسعه پایدار شهری به عنوان راهکاری جامع برای مواجهه با این چالش ها مطرح شده است. حمل و نقل به عنوان یکی از ارکان اصلی ساختار شهر نقش تعیین کننده ای در دستیابی به پایداری دارد. این مقاله با هدف تبیین نقش محوری توسعه پیاده راه ها و شبکه های دوچرخه سواری در ارتقای پایداری شهری نگاشته شده است. روش تحقیق به کار گرفته شده تحلیلی مروری است و با استناد به ادبیات گسترده موضوع به بررسی ابعاد مختلف پایداری زیست محیطی، اجتماعی-فرهنگی و اقتصادی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه ریزی یکپارچه برای توسعه فضاهای پیاده و دوچرخه می تواند منجر به کاهش قابل توجه آلاینده ها و گازهای گلخانه ای، کاهش تراکم ترافیک، ارتقای سلامت عمومی، تقویت تعاملات اجتماعی و رونق اقتصادی محلات شود. در نهایت این مقاله راهبردهای کلیدی از جمله توسعه یکپارچه کاربری اراضی و حمل و نقل، ایمن سازی و طراحی انسان محور، تبلیغات و فرهنگ سازی و سیاست های تشویقی و مدیریتی را پیشنهاد کرده و بر لزوم عزم جدی نهادهای حکمرانی شهری و مشارکت شهروندان برای تحقق این چشم انداز تاکید می ورزد.

Keywords:

پایداری شهری , حمل و نقل فعال , پیاده راه , برنامه ریزی دوچرخه سواری , توسعه پایدار , کیفیت زندگی