ارزیابی کارایی تقاطع های غیرهمسطح در کاهش زمان سفر یک مرور سیستماتیک و تحلیل موردی

افزایش سریع حجم خودروها و تقاضای سفر در کلان شهرها منجر به بروز مشکلات عدیده ای از جمله ترافیک سنگین، افزایش زمان سفر و آلودگی های زیست محیطی شده است. تقاطع ها به عنوان گره های اصلی شبکه حمل ونقل نقش تعیین کننده ای در کارایی کل سیستم دارند. در این میان تقاطع های غیرهمسطح به عنوان یکی از راهکارهای مهندسی برای حذف تضادهای ترافیکی و بهبود روانی حرکت مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف ارزیابی کمی کارایی این تقاطع ها در کاهش زمان سفر انجام شده است. روش تحقیق به کار گرفته شده، ترکیبی از مرور سیستماتیک ادبیات موضوع و تحلیل موردی با استفاده از نرم افزار شبیه سازی (VISSIM) است. داده های موردنیاز از طریق شمارش میدانی حجم تردد و زمان سنجی در یک تقاطع همسطح اصلی در شهر تهران قبل از احداث غیرهمسطح و همچنین پس از آن جمع آوری شد. یافته ها به وضوح نشان می دهد که احداث تقاطع غیرهمسطح منجر به کاهش متوسط ۳۵ درصدی در زمان تاخیر و کاهش حدود ۴۰ درصدی در زمان تردد تقاطع شده است، همچنین میانگین سرعت عملیاتی در پیک ترافیک حدود ۲۵ درصد افزایش یافته است. نتایج این مطالعه موید کارایی بالای تقاطع های غیرهمسطح در شرایط ترافیک اشباع است اگرچه ملاحظاتی چون هزینه بالای ساخت، تاثیرات بصری و محیطی نیز باید به دقت مورد توجه قرار گیرند.

Keywords:

تقاطع غیرهمسطح , زمان سفر , زمان تاخیر , شبیه سازی ترافیک , VISSIM , روانی ترافیک