نقش فناوریهای نوین در بهینه سازی و ارتقای خدمات شهری مطالعه موردی: سامانه ۱۳۷

شهرنشینی شتابان مدیریت و ارائه خدمات شهری کارآمد را به یکی از چالشهای اساسی کلانشهرها تبدیل کرده است. در این راستا بهره گیری از فناوریهای نوین ارتباطی و اطلاعاتی به عنوان راهکاری راهبردی برای خلق "شهر هوشمند" و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان مطرح است. این مقاله با هدف تبیین نقش فناوریهای نوین در بهینه سازی خدمات شهری و با تمرکز بر سامانه ۱۳۷ به عنوان مطالعه موردی انجام شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها اساس مطالعات کتابخانهای و اسنادی گردآوری شده اند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که سامانه ۱۳۷ با بهره گیری از فناوریهایی مانند مرکز تماس، نرم افزارهای یکپارچه مدیریت درخواستها، سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تلفن همراه توانسته است به عنوان پلی بین شهروندان و مدیریت شهری عمل کند. این سامانه با ایجاد یک کانال ارتباطی یکپارچه، شفاف و پاسخگو منجر به افزایش رضایت شهروندی، تسریع در جمع آوری و پردازش داده های شهری، بهبود نظارت بر عملکرد پیمانکاران و نهایتا بهینه سازی تخصیص منابع و ارتقای کیفی خدمات شهری شده است. با این وجود چالش هایی مانند ظرفیت محدود در ساعات اوج، نبود یکپارچگی کامل با سایر نهادهای خدمت رسان و نیاز به ارتقای مستمر فناوری نیز شناسایی شد. مقاله حاضر نتیجه می گیرد که سامانه ۱۳۷ نمونه ای موفق از بکارگیری فناوریهای نوین در عرصه مدیریت شهری ایران است و گسترش و یکپارچه سازی آن با سایر پلتفرمهای دیجیتال میتواند گامی بلند در جهت تحقق شهر هوشمند باشد.

Keywords:

فناوریهای نوین , خدمات شهری , بهینه سازی , شهر هوشمند , سامانه ۱۳۷ , مدیریت شهری