بررسی رابطه سرمایه اجتماعی شهروندان برمدیریت بحران های شهری ( مطالعه موردی شهر مشهد)

مدیریت بحران های شهری به عنوان یکی از چالش های اساسی کلان شهرها، نیازمند بهره گیری از ظرفیت های اجتماعی و مشارکت عمومی است. سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار بر کاهش آسیب های بحران، بهبود واکنش های اضطراری و افزایش تاب آوری شهری مطرح شده است. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی شهروندان بر مدیریت بحران های شهری در شهر مشهد است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی است که با استفاده از روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه شهروندان بالای ۱۸ سال شهر مشهد بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۸۴ نفر تعیین شده است. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی و مدیریت بحران بوده که روایی آن از طریق نظر خبرگان و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ تایید شده است. نتایج پژوهش نشان داد که سرمایه اجتماعی تاثیر مثبت و معناداری بر مدیریت بحران های شهری در مشهد دارد یافته های پژوهش نشان می دهد که سرمایه اجتماعی می تواند به عنوان یک ابزار موثر در مدیریت بحران های شهری به کار گرفته شود. بنابراین، پیشنهاد می شود. سیاست گذاران و مدیران شهری برنامه های تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش مشارکت عمومی و بهبود تعامل میان شهروندان و نهادهای امدادی را در دستور کار خود قرار دهند تا تاب آوری مشهد در برابر بحران های شهری افزایش یابد.

Keywords:

سرمایه اجتماعی , مدیریت بحران شهری , تاب آوری شهری , مشارکت اجتماعی , شهر مشهد