تدوین مولفه های احیای هویت در بافت های تاریخی - فرهنگی شهرها با رویکرد توسعه پایدار (مطالعه موردی منطقه ۸ شهر شیراز

هویت بخشی به هر شهر بر اساس مولفه های گوناگونی همچون فرهنگی، اجتماعی، ادبی و تاریخی انجام می پذیرد. این ویژگی های هویت بخش دارای نقشی غیرقابل انکاری در توسعه پایدار به شهر می باشند. هدف مقاله حاضر تدوین مولفه های احیای هویت در بافت های تاریخی - فرهنگی شهرها با رویکرد توسعه پایدار در منطقه ۸ شهر شیراز می باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است و به شیوه پیمایشی انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش ۳۸۰ نفر از ساکنین منطقه ۸ شهر شیراز می باشند که با استفاده از روش نمونه گیری از نوع نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده اند. برای جمع آوری و گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته بهره گرفته شده است. جهت روایی پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که بر طبق نتایج حاصله مقدار ضریب آلفا ۰/۷۷۸ محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ و آزمون رگرسیون چندمتغیره استفاده شده است. نتایج حاصله بیانگر این موضوع می باشد که میزان تاثیرگذار شاخص هویت فرهنگی - اجتماعی در بافت های تاریخی– فرهنگی بر توسعه پایدار شهری با مقدار ضریب تعیین برابر با ۰/۲۸۸، زیرمعیارهای هویت تاریخی با ضریب تعیین تعدیل شده نیز توانسته به مقدار ۰/۲۹۴ و زیرمعیارهای هویت ادبی با ضریب تعیین ۰/۲۳۶ می باشد. بنابراین، نتایج مدل رگرسیونی نمایش دهنده رابطه مثبت و معنی دار بین مولفه ها و زیرمعیارهای پژوهش در بالا بردن میزان توسعه پایدار شهری دارد.

Keywords:

احیای هویت , بافت تاریخی - فرهنگی , توسعه پایدار , شهر شیراز , منطقه ۸ شیراز