بررسی باغات شیراز و عوامل تخریب

شهر شیراز از دیرباز به عنوان شهر باغ ها شناخته می شده است؛ شهری که پیوندی ناگسستنی میان طبیعت، فرهنگ و هویت ایرانی برقرار کرده است اما در دهه های اخیر این سیمای سبز در نتیجه مجموعه ای از عوامل طبیعی و انسانی دچار دگرگونی شده است. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت کنونی باغات شیراز و شناسایی دلایل اصلی تخریب و تغییر کاربری آنها انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که کاهش تراکم باغات ناشی از چهار عامل اصلی است گسترش بی رویه ساخت و ساز شهری، خشکسالی و افت سطح آبهای زیرزمینی، ضعف در نظام مدیریتی و عدم حمایت اقتصادی از باغداران، همچنین تحلیل ها نشان می دهد که کم آبی و تخریب شبکه های سنتی آبیاری از جمله قنوات نقش محوری در خشک شدن باغات شمال و شمال غرب شیراز داشته است. از سوی دیگر رشد ارزش اقتصادی زمین و نبود مشوق های قانونی حفظ باغات موجب تسریع در روند تغییر کاربری شده است. در نهایت، مقاله بر ضرورت بازنگری در سیاست های شهری، احیای نظام آبیاری سنتی و تقویت انگیزه های اقتصادی برای حفاظت از باغات به عنوان میراث طبیعی و فرهنگی شیراز تاکید دارد.

Keywords:

شیراز , باغ های قصر دشت , تخریب باغات , کم آبی , تغییر کاربری , هویت شهری , شهرسازی پایدار