طراحی مدل دیپلماسی شهری برای جذب سرمایه گذاری هوشمند در پروژه های زیرساختی شهر شیراز

این پژوهش با هدف طراحی مدل دیپلماسی شهری برای جذب سرمایه گذاری هوشمند در پروژه های زیرساختی شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مدیران، تصمیم گیران و کارشناسان ارشد مرتبط با حوزه های برنامه ریزی شهری، امور مالی و اجرای پروژه های زیرساختی در شهر شیراز شامل مدیران و معاونین شهرداری، اعضای شورای شهر و مدیران بخش خصوصی فعال در این حوزه بود که بر اساس روش سرشماری کامل، ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن تایید گردید. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Amos استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی منجر به شناسایی و استخراج هشت عامل کلیدی موثر بر دیپلماسی شهری شیراز گردید. در نتیجه مدل ارائه شده موید این است که جذب سرمایه هوشمند در پروژه های زیرساختی شیراز نیازمند یک رویکرد دیپلماتیک نظام مند و چندبعدی است که ایجاد بستر نهادی شفاف، کارآمد و قانون مند در صدر اولویت ها قرار دارد. این مدل می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای مدیران و برنامه ریزان شهری شیراز جهت تدوین سیاست های عملیاتی و تبدیل شهرداری به نهادی جذاب و مطمئن برای سرمایه گذاران هوشمند مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

دیپلماسی شهری , سرمایه گذاری هوشمند , پروژه های زیرساختی