طراحی مدل تاب آوری اقتصادی محلات شهری در برابر بحران های کلان با تاکید بر نقش راهبردی سیاست های مدیریت شهری مطالعه موردی: شهر شیراز

تحقیق حاضر با هدف طراحی مدل تاب آوری اقتصادی محلات شهری در برابر بحران های کلان با تاکید بر نقش راهبردی سیاست های مدیریت شهری مطالعه موردی شهر شیراز طراحی و اجرا گردید. پژوهش حاضر از جمله پژوهش های آمیخته و ترکیبی بود که جامعه آماری در بخش کیفی تحقیق مدیران ارشد و کارشناسان حوزه های مدیریت شهری، اقتصاد شهری و برنامه ریزی محلی در شهر شیراز بودند و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در بخش کمی جامعه آماری شامل کلیه مدیران میانی و اجرایی حوزه های مرتبط در شهرداری شیراز، اعضای شورای محلات و صاحبان کسب و کارهای کوچک و متوسط در محلات منتخب شهر شیراز بود. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. جهت بررسی بخش کیفی تحقیق از تحلیل تماتیک و نظریه داده بنیاد استفاده شد و جهت بررسی بخش کمی از روش معادلات ساختاری استفاده گردید. کلیه تجزیه و تحلیل های تحقیق حاضر در نرم افزارهای SPSS، MAXQDA و Amos نسخه ۲۳ انجام گردید. در این پژوهش، چهار مقوله ایجاد نهاد حکمرانی محله محور، تدوین سند تاب آوری اقتصادی محلی، توسعه نظام اطلاعاتی یکپارچه محلات و توسعه فرهنگ تاب آوری و خوداتکایی به عنوان عوامل علی؛ عوامل ساختاری و کالبدی محله، عوامل اقتصادی و معیشتی، عوامل اجتماعی و سرمایه اجتماعی و عوامل نهادی و مدیریتی به عنوان عوامل زمینه ای اصلی؛ دو مقوله محدودیت های بودجه ای و منابع مالی شهرداری و ضعف قوانین و مقررات محلی ساز به عنوان مقوله های مداخله گر و تقویت ظرفیت های اقتصادی درونزا، تنوع بخشی به فعالیت های اقتصادی محله و ایجاد پیوندهای اقتصادی بین محلات به عنوان مقوله محوری در نظر گرفته شده است. پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از لا به لای مصاحبه ها و کدهای نهایی استخراج شده مقوله فرعی را اجرای پروژه های پایلوت مشارکتی، توسعه صندوق های اعتباری خرد محلات و استقرار سیستم هشدار سریع اقتصادی محله نامگذاری کرده است. بخش آخر مدل شامل پیامدهای افزایش ثبات معیشت ساکنین، کاهش نابرابری فضایی اقتصادی در شهر و تقویت خودگردانی و قدرت چانه زنی محلات است. همچنین نتایج بخش کمی نشان می دهد که شرایط علی بر مقوله محوری تاب آوری اقتصادی با مقدار ۰,۷۰، شرایط زمینه ای بر راهبردهای مدیریت شهری با مقدار ۰,۷۲، مقوله محوری تاب آوری اقتصادی بر راهبردها با مقدار ۰,۷۴، شرایط مداخله گر بر راهبردهای مدیریت شهری با مقدار ۰,۷۱ و راهبردهای مدیریت شهری بر پیامدهای تاب آوری اقتصادی محلات با مقدار ۰,۸۸ تاثیرگذار می باشد.

Keywords:

تاب آوری , اقتصادی محلات شهری , بحران های کلان