تبیین مدل بهینه مدیریت فضاهای فرهنگی شهرداری شیراز با تاکید بر پایداری اجتماعی

هدف اصلی این پژوهش تدوین و تبیین مدل بهینه مدیریت فضاهای فرهنگی شهرداری شیراز با تاکید بر پایداری اجتماعی بود. جامعه آماری پژوهش را خبرگان و صاحب نظران حوزه مدیریت شهری برنامه ریزی فرهنگی و علوم اجتماعی تشکیل دادند که با موضوع فضاهای فرهنگی شهرداری شیراز آشنایی عمیق داشتند. روش نمونه گیری در این تحقیق نمونه گیری هدفمند و نظری بود و مشارکت کنندگان با هدف دستیابی به عمق و غنای اطلاعاتی انتخاب شدند. فرآیند نمونه گیری تا رسیدن به نقطه اشباع نظری ادامه یافت، به این معنا که مصاحبه های جدید، داده یا مقوله مفهومی جدیدی را آشکار نکنند. برای گردآوری داده های موردنیاز، از ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق استفاده شد. هر مصاحبه به مدت ۴۵ تا ۷۵ دقیقه انجام گرفت و پس از مصاحبه پانزدهم، داده ها به اشباع نظری رسیدند که برای اطمینان مصاحبه شانزدهم نیز انجام و تایید گردید.

Keywords:

مدیریت فضای فرهنگی , پایداری اجتماعی , مدل بهینه