تحلیل اثرگذاری نمادهای بومی بر المانهای شهری در جنوب ایران در دوره معاصر

امروزه مردم جامعه بیش از آنکه در محل کار یا منزل خود باشند، در خارج از این محیط وقت خود را سپری می کنند. مخاطب با دیدن آثار هنری می تواند به نشاط روحی رسیده و علاوه بر اینکه در این فضای روحی آرامش دارد از بعد دیگر بصری مخاطب تقویت شده و در جهت بهبود فرهنگی جامعه نیز گام برداشته است. در شهرهای ایرانی شیفتگی به مظاهر غیر بومی و فراموشی سهوی و عمدی هویت بومی به وفور مشاهده می شود. بندرعباس دارای نمادهای بومی غنی است اما المان های شهری آن چیزی از هویت و تاریخچه شهر و مردم این منطقه به نمایش نمی گذارد. هدف نوشتار حاضر شناسایی و معرفی و طراحی نمادهای بومی بندرنشینان و ویژگی آنها است و پاسخی به این پرسش ها است که از نظر شهروندان چه عناصری به عنوان نمادهای بومی شهرشان محسوب می شود؟ نیز چگونه نمادهای بومی در المان های شهری تاثیر دارد؟ روش تحقیق نوشتار حاضر از لحاظ هدف کاربردی و با روش توصیفی و تطبیقی و تحلیلی - پیمایشی صورت گرفته است. جامعه آماری نمادهای جنوب ایران بود. نمادهای اسطوره ای بندرهای استان هرمزگان در ایران و نمودهای بصری آن در فضای اقلیمی و مردم شناسی به عنوان نمونه آماری بوده و روش نمونه گیری تصادفی است. روش پژوهش کتابخانه ای و میدانی و ابزارهای پژوهش فیش و کارت مشاهده بود. از جمله یافته ها، نمادهای اساطیری و هنرهای فراموش شده ای است که ایده هایی نو برای طراحی شهری داده است.

Keywords:

هنر بومی , بندرنشینان , آلمان , شهری , گرافیک محیطی , جنوب