بررسی میزان رضایت طرفین در قانون نمایندگی

موارد مهم و مفسران دانشگاهی اظهار داشته اند که رضایت متقابل موکل و نماینده برای اعطای اختیار واقعی به نماینده ضروری است. هدف اصلی این مقاله نشان دادن این است که این دیدگاه در مورد نقش رضایت متقابل در قانون نمایندگی نادرست و گمراه کننده است. ادعای اصلی آن این است که رضایت نماینده پیش شرط لازم برای اعطای اختیار نیست. در عوض یک موکل می تواند به طور یکجانبه اختیار را به یک نماینده اعطا کند. با این حال هنگامی که اختیار به طور یکجانبه به یک نماینده اعطا می شود، جنبه خارجی نمایندگی کاملا وجود دارد اما رابطه داخلی موکل نماینده دارای دو ویژگی منحصر به فرد است، یکی مربوط به وظایف نماینده و دیگری مربوط به توانایی نماینده در سلب مسئولیت، بنابراین روایت ارائه شده در اینجا دامنه مناسب توجیهات رضایت متقابل در نمایندگی را روشن می کند. رضایت متقابل ممکن است برخی از موارد نمایندگی را توجیه کند اما همه آنها را توجیه نمی کند.

Keywords:

قانون , نمایندگی , رضایت , متقابل , قانون , تجارت , اختیارات , وظایف