بررسی رابطه بین سبک زندگی و اضطراب سلامت در بیماران مبتلا به سرطان شهرستان نجف آباد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک زندگی و اضطراب سلامت در بیماران مبتلا به سرطان شهرستان نجف آباد انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به سرطان مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرستان نجف آباد بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک زندگی و پرسشنامه اضطراب سلامت بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین سبک زندگی کلی و اضطراب سلامت رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰.۴۴۸- = p < ۰.۰۰۱ r)؛ به این معنا که هرچه سبک زندگی بیماران سالم تر باشد میزان اضطراب سلامت آنان کمتر است. همچنین سبک زندگی توانست حدود ۲۰ درصد از واریانس اضطراب سلامت را پیش بینی نماید. تحلیل مولفه ها نشان داد تمامی ابعاد سبک زندگی شامل تغذیه سالم، فعالیت بدنی، مدیریت استرس، مسئولیت پذیری در سلامت، حمایت بین فردی و خودشکوفایی با اضطراب سلامت رابطه منفی و معنادار دارند. یافته ها بیانگر آن است که بهبود سبک زندگی می تواند به طور موثری در کاهش اضطراب سلامت بیماران سرطانی نقش داشته باشد. بنابراین مداخلات آموزشی و حمایتی مبتنی بر ارتقای سبک زندگی سالم می تواند به عنوان بخشی از برنامه های جامع مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان مدنظر قرار گیرد.

Keywords:

سرطان , سبک زندگی , اضطراب سلامت , بیماران سرطانی , مدیریت استرس , حمایت اجتماعی , خودشکوفایی