مقایسه روش های سنتی و فناوری محور در تدریس ریاضی به دانش آموزان نابینا

هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی روش های سنتی مبتنی بر بریل و ابزارهای فیزیکی مانند مهره های حساب و روش های فناوری محور در تدریس مفاهیم ریاضی به دانش آموزان نابینا است. با توجه به پیشرفت های فناورانه و محدودیت های روش های سنتی در ارائه مفاهیم پیچیده و انتزاعی، این مطالعه به بررسی تفاوت های محوری این دو رویکرد در ابعاد آموزشی و شناختی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تفاوت ها فراتر از ابزارهای صرف است. در حوزه دسترسی به محتوا، روش های فناوری محور نرم افزارهای گویا و صفحه های نمایش بریل (پویا) امکان دسترسی فوری و ارزان تر به منابع حجیم را فراهم می کنند. در حوزه تعامل، شناختی فناوری هایی چون نرم افزارهای تعاملی، تعامل دوطرفه و پویایی با محتوا ایجاد می کنند که درک مفاهیم انتزاعی را تا ۴۵ درصد بهبود می بخشد. همچنین، روش های نوین (مانند استفاده از چاپگرهای سه بعدی و نرم افزارهای صوتی لمسی) با درگیر کردن همزمان چندین حس (چندحسی)، موجب تقویت حافظه بلندمدت و درک عمیق تر می شوند. این رویکردها علاوه بر افزایش استقلال و خودراهبری دانش آموزان انعطاف پذیری و قابلیت شخصی سازی آموزش را نیز بهبود می بخشند. در نتیجه، روش های فناوری محور چارچوب موثرتر و مقرون به صرفه تری را برای ارتقاء کیفیت آموزش ریاضی برای دانش آموزان نابینا ارائه می دهند.

Keywords:

آموزش , چندحسی , دانش آموزان نابینا