نقش ابزارهای کمک آموزشی و فناوریهای نوظهور در توسعه مهارتهای تدریس معلمان

هدف این مقاله مروری، تحلیل و تبیین نقش حیاتی ابزارهای کمک آموزشی و فناوریهای نوظهور نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و پلتفرمهای تعاملی در ارتقاء و توسعه مهارتهای تدریس معلمان است. با توجه به چالشهای پیش روی نظام آموزشی در عصر دیجیتال، این پژوهش به صورت کیفی مطالعات و مدلهای نظری پیشین را سنتز می کند تا درک بهتری از چگونگی تاثیر این فناوری ها بر ابعاد سه گانه دانش معلم ارائه دهد. بررسی ها نشان می دهد که ادغام فناوری های نوظهور، نه تنها نگرش معلمان را به تدریس فعال بهبود می بخشد، بلکه مستقیما مهارت های تدریس آنها را در زمینه هایی چون شخصی سازی، آموزش، ارزشیابی تطبیقی و طراحی محتوای چندرسانه ای تقویت می کند. مدل های توسعه حرفه ای که بر مبنای استفاده عملی از این ابزارها طراحی شده اند، به طور موثری بر خودکارآمدی فناورانه معلمان اثر می گذارند و مقاومت آنها را در برابر تغییر کاهش می دهند. نتیجه گیری حاکی از آن است که فناوری، عامل تغییر دهنده صرف نیست بلکه بستر اصلی برای بازتعریف و توسعه مستمر شایستگی های معلمان بوده و سرمایه گذاری در آموزش های مبتنی بر این ابزارها کلید دستیابی به کیفیت مطلوب آموزشی است.

Keywords:

ابزارهای کمک آموزشی , فناوری های نوظهور , هوش مصنوعی , مهارت های تدریس , توسعه حرفه ای معلمان