شهادت شرعی و شهادت قانونی از منظر فقه و حقوق

شهادت به عنوان یکی از مهم ترین ادله اثبات دعوا جایگاه ویژه ای در نظام های حقوقی دارد. در حقوق ایران، که تلفیقی از فقه اسلامی و حقوق مدرن است، شهادت هم از منظر شرعی و هم قانونی مورد توجه قرار گرفته است. هدف این پژوهش بررسی تطبیقی شرایط اعتبار و کاربرد شهادت شرعی و قانونی در فرآیند دادرسی است تا نقاط افتراق و اشتراک آنها روشن شود و زمینه ای برای اصلاح و هماهنگی بیشتر فراهم گردد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع فقهی و قانونی است. ابتدا مفاهیم و شرایط شهادت در فقه اسلامی و قانون آیین دادرسی ایران تبیین شده سپس با رویکرد تطبیقی تفاوت ها و شباهت های آنها در حوزه هایی چون تعداد، شاهد، جنسیت، عدالت و اعتبار بررسی شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که شهادت شرعی دارای شرایط سخت گیرانه تری نسبت به شهادت قانونی است و در برخی موارد، تعارض هایی میان فقه و قانون در پذیرش شهادت، زنان، اعتبار شاهد و تعداد مورد نیاز وجود دارد. این تعارض ها می تواند موجب پیچیدگی در روند دادرسی شود. در پایان پیشنهادهایی برای اصلاح قوانین و تدوین آیین نامه های اجرایی جهت هماهنگی بیشتر بین فقه و قانون ارائه شده است.

Keywords:

شهادت شرعی , شهادت قانونی , فقه اسلامی , حقوق ایران , اثبات دعوا