نقش مدیریت دانش در محیط های آموزشی و دانشگاهی در ایران

دانش و اطلاعات به عنوان ارزشمندترین و راهبردی ترین دارایی های هر سازمان شناخته می شوند و نقش مهمی در تحقق عملکرد اثر بخش و رقابت پذیری سازمانی دارند. امروزه مدیریت دانش به عنوان رویکردی کلیدی برای بهره برداری بهینه از این دارایی ها و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار مطرح است. دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی به عنوان نهادهای تولید و انتقال دانش بیش از سایر سازمان ها به استقرار نظام های مدیریت دانش نیازمندند. مدیریت دانش با ساماندهی فرآیندهایی چون خلق، جمع آوری، سازماندهی، گسترش و به کارگیری دانش زمینه تبدیل دانش فردی به دانش جمعی را فراهم می سازد و موجب تسهیل جریان اطلاعات، ارتقای کیفیت آموزشی و پژوهشی و توسعه نوآوری در محیط های دانشگاهی می شود. در این چارچوب، شناسایی و به کارگیری موثر دانش صریح و ضمنی در میان اعضای هیئت علمی و کارکنان، عاملی کلیدی در رشد علمی و سازمانی دانشگاه ها به شمار می رود. در نهایت مدیریت دانش به عنوان یک راهبرد حیاتی، امکان ذخیره، انتشار و استفاده نظام مند از دانش را فراهم می آورد و نقشی اساسی در ارتقای کارایی، یادگیری سازمانی و پایداری نهادهای آموزشی ایفا می کند.

Keywords:

مدیریت دانش , دانشگاه , دانش صریح , دانش ضمنی , نوآوری , یادگیری سازمانی