بررسی مسئولیت کیفری سیستم های هوش مصنوعی و چهارچوب قانونی مورد نیاز برای عاملیت جنایی مرتبط با آن

امروزه ابزارهای نوین و فناوری های جدید نظیر سیستم های هوش مصنوعی، به بخشی جدایی ناپذیر از تقریبا تمام شاخه های علم تبدیل شده است. توانایی هوش مصنوعی در خودآموزی و خودسازی ویژگی هایی است که به این شکل جدید اجازه می دهد با هوش انسانی رقابت کند و اقداماتی را انجام دهد که آن را همتراز با انسان ها قرار می دهد. این ابزار در حال متحول کردن بخش های مختلف از جمله مراقبت های بهداشتی، مالی، حمل و نقل و اجرای قانون است. همانطور که سیستم های هوش مصنوعی به طور فزاینده ای پیچیده و مستقل می شوند سوالاتی در مورد مسئولیت پذیری و مسئولیت کیفری این ماشین های هوشمند و به نوعی عاملیت جنایی مرتبط با آن مطرح می شود که از سوی دیگر نیز، مفهوم مسئولیت کیفری برای هوش مصنوعی یک حوزه حقوقی پیچیده و در حال تحول است. از آنجایی که فناوری سیستم های هوش مصنوعی با سرعتی سریع پیشرفت می کند مشارکت آن در فعالیت های مجرمانه به عنوان یک نگرانی مبرم در چشم انداز قانونی ظاهر شده است. تلاقی هوش مصنوعی و جرم و جنایت باعث ایجاد نسل جدیدی از مجرمان شده است که از الگوریتم های هوش مصنوعی برای انجام جرایم سایبری، پیچیده هک و سایر فعالیت های غیرقانونی سوء استفاده می کنند. یکی از مهمترین چالش هایی که نظام حقوقی با آن مواجه است، کشف و انتساب جرایم مبتنی بر هوش مصنوعی است. مجرمان از فناوری های ناشناس و تکنیک های فرار مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده می کنند که ردیابی منشا حملات یا شناسایی افراد مسئول را برای سازمان های مجری قانون چالش برانگیز می کند. ابهام قانونی پیرامون دخالت هوش مصنوعی در فعالیت های مجرمانه مسائل را پیچیده تر می کند زیرا هنگام برخورد با الگوریتم های هوش مصنوعی مستقل و ظاهرا خودگردان مسئله مسئولیت و پاسخگویی پیچیده تر می شود.

Keywords:

مسئولیت کیفری هوش مصنوعی , فناوری کاربر , انتساب , جرم , جنایت