بررسی گردشگری آبزی پروری در روستاهای کوهستانی هم افزایی غیرمنتظره برای پیشبرد اقتصاد آبی

امروزه پیوند میان بخش های مختلف اقتصاد با گردشگری منجر به شکل گیری رویکردهای نوظهوری همچون گردشگری کشاورزی و گردشگری آبزی پروری شده است. این مقاله با تمرکز بر نقش آبزی پروری به عنوان یکی از شاخه های نوین اقتصاد آبی به بررسی ظرفیت های هم افزایی آن با گردشگری در مناطق روستایی کوهستانی ایران و به طور مشخص روستای کندوان می پردازد. از این جهت در تحقیق تلاش شده با مرور تجارب جهانی و تحلیل پتانسیل های بومی، مطالعه ای درباره گردشگری آبزی پروری در روستاهای کوهستانی ارائه شود و در نهایت مدلی بومی برای توسعه گردشگری آبزی پروری روستای توریستی کوهستانی کندوان ارائه گردد. به طور خاص برای تقویت صنعت گردشگری روستای کندوان استفاده از ظرفیت های روستاهای همجوار برای توسعه آبزی پروری و جذب گردشگر جهت هم افزایی در پیشبرد اقتصاد آبی و تنوع بخشی مقاصد گردشگری و استفاده مضاعف از ظرفیت های تمام روستاهای یک منطقه به عنوان راهکاری مطمئن و حائز اهمیت بحث می شود. در نهایت این پژوهش بر ضرورت بازاندیشی در پیوندهای نوظهور اقتصاد آبی تاکید دارد و پیشنهادهایی سیاستی برای توانمندسازی جوامع روستایی از مسیر تلفیق فعالیت های اقتصادی ارائه می دهد و بر استفاده از حداکثر ظرفیت های روستاهای همجوار تاکید دارد.

Keywords:

اقتصاد آبی , گردشگری آبزی پروری , توسعه پایدار , روستاهای کوهستانی , روستای کندوان , سیاست گذاری