مروری بر نقش نهادهای محلی و سازمانهای مردم نهاد در توسعه گردشگری روستایی اجتماع محور

گردشگری روستایی اجتماع محور رویکردی نوین در توسعه گردشگری است که با مشارکت فعال جامعه محلی، سعی در توزیع عادلانه منافع و پایداری منابع دارد این مقاله با مرور مبانی نظری و تجارب جهانی نقش نهادهای محلی شوراهای روستایی، دهیاری ها، خانه های توسعه و تعاونی ها و سازمانهای مردم نهاد را در تحقق گردشگری اجتماع محور تبیین می کند. یافته ها نشان می دهد که حضور موثر نهادهای محلی در تصمیم گیری و مدیریت گردشگری روستا، همراه با توانمندسازی جوامع توسط سازمان های مردم نهاد از عوامل کلیدی موفقیت این رویکرد است. بررسی نمونه های بین المللی نپال، تایلند، آفریقای جنوبی و ایران نشان می دهد مشارکت محلی منجر به بهبود معیشت، حفاظت از فرهنگ و طبیعت و تقویت سرمایه اجتماعی شده است. در ایران نیز علیرغم ظرفیت های قابل توجه گردشگری روستایی چالش هایی مانند رویکرد متمرکز دولتی، کمبود آموزش و زیرساخت وجود دارد که برای فائق آمدن بر آنها اصلاح سیاست ها به سمت مشارکت بخشی، تقویت نهادهای محلی و جلب همکاری سمن ها ضروری است. در پایان توصیه های سیاستی برای نهادینه سازی گردشگری اجتماع محور در برنامه ریزی توسعه روستایی کشور ارائه شده است.

Keywords:

گردشگری روستایی , توسعه اجتماع محور , نهادهای محلی , سازمانهای مردم نهاد , مشارکت محلی , توسعه پایدار