گردشگری روستایی در شهرستان چگنی پتانسیل ها و راهکارهای توسعه

توسعه پایدار و تنوع اقتصادی مناطق روستایی نیازمند ارزیابی دقیق پتانسیل ها و اولویت بندی عوامل موثر است. این پژوهش با هدف ارزیابی پتانسیل های گردشگری روستایی و اولویت بندی عوامل موثر بر توسعه آن در شهرستان چگنی استان لرستان انجام شده است. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شده است. در فاز کیفی با استفاده از مطالعه اسنادی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان، اساتید دانشگاه، مسئولان دولتی، فعالان گردشگری و نمایندگان محلی، ۱۴ شاخص کلیدی موثر بر توسعه گردشگری روستایی در شهرستان چگنی شناسایی و دسته بندی شدند. در فاز کمی به منظور اولویت بندی این شاخص ها از روش تصمیم گیری چندمعیاره مارکوس (MARCOS) و وزن دهی به معیارها با استفاده از روش میانگین رتبه ای استفاده گردید. نتایج حاصل از روش مارکوس نشان داد که شاخص های وجود جاذبه های طبیعی (رودخانه سیمره، کوهستان ها و جنگل های بلوط و چشم اندازهای بکر و مناظر زیبای روستایی) به ترتیب در اولویت اول و دوم توسعه گردشگری روستایی در شهرستان چگنی قرار دارند. همچنین "امنیت و حس پذیرش گردشگران در روستاها" به عنوان سومین اولویت مهم شناسایی شد. در مقابل شاخص هایی نظیر ایجاد مشاغل مرتبط با گردشگری، وجود ظرفیت های ایجاد اقامتگاه های بوم گردی و امکانات اقامتی و تبلیغات و بازاریابی برای جذب گردشگران در اولویت های پایین تری قرار گرفتند. شهرستان چگنی از پتانسیل های غنی طبیعی و جاذبه های بصری برای توسعه گردشگری روستایی برخوردار است. با این حال بهره برداری موثر از این پتانسیل ها نیازمند توجه ویژه به زیرساخت های گردشگری، توسعه کسب وکارهای مرتبط، بهبود استراتژی های بازاریابی و جذب سرمایه گذاری است. اولویت بندی عوامل موثر نشان می دهد که در کنار حفظ و بهره برداری از جاذبه های طبیعی، ایجاد امنیت و حس پذیرش در جوامع محلی از اهمیت بالایی برخوردار است.

Keywords:

گردشگری روستایی , مدل مارکوس , شهرستان چگنی