از سنگ تا سکونت:تحلیل سیاست ها و برنامه های توسعه گردشگری پایدار در روستای جهانی کندوان

این پژوهش به تحلیل سیاست ها و برنامه های توسعه گردشگری پایدار در روستای جهانی کندوان، نخستین روستای گردشگری ایران برگزیده UNWTO می پردازد و با رویکرد توصیفی تحلیلی استفاده از ماتریس SWOT و تحلیل عاملی بر داده های کمی (پرسشنامه از ۱۰۰ گردشگر و ۵۰ خانوار روستایی) و کیفی (تحلیل اسناد و مصاحبه ها)، به بررسی ابعاد مختلف پایداری پرداخته شد. نظریه دولت قوی میگدال برای تبیین شکاف میان اهداف سیاست گذاری و نتایج اجرایی به کار رفت. یافته ها نشان می دهد که توسعه گردشگری به افزایش ۲/۳۵ در درآمد خانوارها و کاهش نرخ مهاجرت ظاهری منجر شده که نشان دهنده موفقیت نسبی دولت در تحریک رشد اقتصادی و پایداری اجتماعی است. با این حال، چالش های جدی در ابعاد زیرساختی مانند کمبود آب، پارکینگ، ترافیک در پیک بازدید و آلودگی های بصری، فرهنگی (تغییر در پوشش و رفتار جوانان با بار عاملی ۰٫۹۳۴، عدم رغبت به مشاغل سنتی و اقتصادی گردشگری، تمایل ۷۰ گردشگران به تنها یک بار بازدید به دلیل فقدان رویدادهای جذاب) مشاهده شد. این نتایج حاکی از آن است که توانایی دولت در نفوذ و ایجاد تغییرات مثبت اقتصادی بیشتر از توانایی آن در اعمال کنترل کامل و مدیریت پیامدهای منفی است. پدیده «مهاجرت روزانه کاری» نیز پایداری جمعیتی واقعی روستا را به چالش می کشد. پژوهش بر لزوم تقویت حکمرانی پایدار، مدیریت ظرفیت برد، رفع آلودگی های بصری، توسعه برنامه های رویداد محور، ایجاد منطقه ویژه گردشگری و اتخاذ نگاه منظومه گردشگری با پیوست فرهنگی، و افزایش مشارکت واقعی جامعه محلی برای حفظ اصالت و دستیابی به پایداری جامع در کندوان تاکید می کند.

Keywords:

گردشگری پایدار , روستای کندوان , سیاست گذاری عمومی , ماتریس SWOT , مدیریت رویداد