تحلیل تناسب اراضی با رویکرد گردشگری با استفاده از مدلهای تصمیم گیری فازی مطالعه موردی شهرستان اسکو

گردشگری به عنوان یکی از صنایع اصلی در توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، نقش مهمی در رشد و پیشرفت جوامع ایفا می کند. شناسایی مناطق مستعد گردشگری برای برنامه ریزی و توسعه پایدار، آن نیازمند استفاده از ابزارهای علمی و دقیق است. این تحقیق با هدف شناسایی و اولویت بندی مناطق مستعد گردشگری در شهرستان اسکو با استفاده از مدل های فازی در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) انجام شده است. در این مطالعه از معیارهای مختلفی چون دسترسی، جاذبه های طبیعی و زیرساخت ها به عنوان عوامل موثر در مکان یابی مناطق گردشگری استفاده شد. برای تحلیل دقیق تر، از روش منطق فازی به منظور مدیریت عدم قطعیت ها و ابهام های موجود در داده ها بهره گرفته شد. در این تحقیق، ابتدا معیارهای مختلف با استفاده از روش های استاندارد فازی وزن دهی و سپس ترکیب شدند. نتایج تحلیل ها نشان داد که منطقه کندوان با توجه به جاذبه های طبیعی و تاریخی برجسته و معماری منحصر به فرد خود بالاترین پتانسیل گردشگری را دارد و به عنوان مقصد اصلی گردشگری شهرستان اسکو معرفی شد. همچنین دیگر مناطق مانند اهراب و محورهای پیرامونی شهرستان نیز پتانسیل بالایی برای جذب گردشگر به ویژه در زمینه های اکوتوریسم و گردشگری فرهنگی دارند. این تحقیق نشان داد که استفاده از GIS و منطق فازی به طور موثری می تواند در شناسایی و اولویت بندی مناطق مستعد گردشگری کمک کرده و تصمیم گیرندگان را در فرآیند توسعه پایدار گردشگری یاری کند. همچنین این مطالعه بر اهمیت توسعه گردشگری پایدار و بهره برداری بهینه از منابع طبیعی و فرهنگی تاکید دارد و به عنوان یک ابزار علمی در برنامه ریزی گردشگری به مدیران محلی پیشنهاد می شود.

Keywords:

تناسب , اراضی , گردشگری , GIS , منطق فازی , شهرستان اسکو