برنامه ریزی راهبردی برای توسعه گردشگری عشایری با استفاده از تکنیک SWOT

گردشگری عشایری به عنوان یکی از شاخه های گردشگری فرهنگی و طبیعی ظرفیت های قابل توجهی برای توسعه پایدار و اشتغال زایی در مناطق روستایی و عشایری دارد. در این پژوهش با بهره گیری از تکنیک تحلیل SWOT، وضعیت فعلی گردشگری عشایری بررسی شده و راهبردهای مناسب برای توسعه آن ارائه گردیده است. نتایج تحلیل نشان می دهد که نقاط قوت این نوع گردشگری شامل فرهنگ غنی و سنت های منحصر به فرد عشایر، طبیعت بکر و کمتر شناخته شده، و سبک زندگی اصیل است که برای گردشگران جذابیت فراوانی دارد. از سوی دیگر، نقاط ضعف شامل کمبود زیرساخت های مناسب، محدودیت های دسترسی و نبود نیروی متخصص در حوزه گردشگری عشایری است که می تواند مانعی برای جذب گردشگران باشد. در بخش فرصت ها، افزایش تقاضا برای تجربه های بومی و فرهنگی، توسعه فناوری های دیجیتال در بازاریابی و جذب گردشگر و حمایت های دولتی و سرمایه گذاری در صنعت گردشگری به عنوان مهمترین عوامل شناسایی شده اند. با این حال، تهدیدهایی مانند تغییرات اقلیمی، خطر آسیب به فرهنگ بومی در اثر ورود گسترده گردشگران و رقابت با سایر انواع گردشگری مانند اکوتوریسم و گردشگری شهری نیز باید مدنظر قرار گیرد. با توجه به یافته ها این پژوهش پیشنهادهایی شامل توسعه زیرساخت های پایدار، آموزش جوامع محلی در مدیریت گردشگری، ایجاد قوانین و راهکارهای حفاظتی برای حفظ فرهنگ عشایری، استفاده از فناوری های دیجیتال برای معرفی و بازاریابی و ترغیب به گردشگری مسئولانه ارائه می دهد. این پیشنهادها می توانند به ایجاد تعادل میان حفظ فرهنگ و محیط زیست عشایر و توسعه اقتصادی منطقه کمک کنند. این مطالعه با تاکید بر مدیریت پایدار گردشگری عشایری بر اهمیت همکاری میان جوامع محلی، نهادهای دولتی و سرمایه گذاران تاکید دارد و راهبردهایی برای توسعه این بخش در راستای تحقق اهداف گردشگری پایدار ارائه می کند.

Keywords:

گردشگری عشایری , SWOT , نقاط ضعف , نقاط قوت , فرصتها , تهدیدها