گردشگری پایدار روستایی و نقش کارآفرینی اجتماعی در توسعه آن

گردشگری پایدار روستایی به عنوان راهکاری موثر برای توسعه متوازن مناطق روستایی با بهره گیری از ظرفیت های طبیعی، فرهنگی و اجتماعی جوامع محلی نقش مهمی در ایجاد اشتغال، حفظ محیط زیست و تقویت هویت فرهنگی ایفا می کند. این نوع گردشگری با رعایت اصول پایداری تعادلی میان ابعاد زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی برقرار می سازد و به توسعه پایدار جوامع روستایی کمک می کند. کارآفرینی اجتماعی به عنوان رویکردی نوآورانه و هدفمند، با شناسایی فرصت ها و حل مسائل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی زمینه ساز مشارکت فعال جامعه محلی در فرآیند توسعه گردشگری روستایی می شود و موجب افزایش اشتغال، بهبود معیشت و حفظ میراث فرهنگی می گردد. مدل های توسعه گردشگری مانند چرخه حیات، باتلر، گردشگری انبوه پایدار (SMT) و مدل پایداری مسئولیت پذیری، چارچوب های نظری مناسبی برای مدیریت فرآیند توسعه و ارتقای پایداری در گردشگری روستایی فراهم می آورند. با این حال، چالش هایی همچون تخریب محیط زیست، تغییرات فرهنگی ناخواسته و نابرابری های اقتصادی باید با برنامه ریزی دقیق و مشارکت همه جانبه مدیریت شوند. در نهایت تلفیق کارآفرینی اجتماعی با اصول گردشگری پایدار، راهبردی کلیدی برای توسعه پایدار فراگیر و متوازن گردشگری روستایی به شمار می آید.

Keywords:

گردشگری پایدار , گردشگری روستایی , کارآفرینی اجتماعی , توسعه پایدار , اشتغال روستایی