بررسی عوامل موثر بر قصد بازدید مجدد گردشگران از اقامتگاه های بوم گردی استان گیلان

در عصر حاضر، گردشگری به عنوان یکی از صنایع پویا و جایگزین اقتصادی مورد توجه ویژه قرار گرفته است. با افزایش رقابت در بازارهای گردشگری توانایی مقاصد در جلب بازدیدهای مجدد گردشگران می تواند به عنوان یک مزیت رقابتی کلیدی محسوب شود. هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر قصد بازدید مجدد گردشگران از اقامتگاه های بوم گردی استان گیلان است. این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بوده و به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه گردشگران اقامتگاه های بوم گردی در استان گیلان بود که از میان آنها ۲۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و به پرسشنامه تحقیق پاسخ دادند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای استاندارد بود که روایی محتوایی آن با نظر خبرگان تایید و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ در بازه ۰/۸۰ تا ۰/۹۰ محاسبه شد. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و با استفاده از نرم افزار SmartPLS۴ بهره گرفته شد. یافته ها نشان داد که متغیرهای نگرش و کنترل رفتاری ادراک شده بر قصد بازدید مجدد گردشگران تاثیرگذار هستند. بر اساس نتایج، ارزش درک شده بر مولفه های پیش بینی کننده قصد بازدید مجدد از جمله نگرش، کنترل رفتاری و هنجارهای ذهنی تاثیر مثبت و معنی داری داشت. این متغیرها در مجموع توانستند حدود ۵۳ درصد از واریانس قصد بازدید مجدد را تبیین نمایند. بر اساس این نتایج پیشنهاد می شود برنامه ریزی برای بهبود تجربه ادراک شده گردشگران، ارتقاء کیفیت خدمات و ایجاد مشوق هایی برای بازدیدهای آتی در دستور کار سیاست گذاران و فعالان گردشگری قرار گیرد.

Keywords:

بوم گردی , اقامتگاه بوم گردی , نظریه رفتار برنامه ریزی شده , نگرش درک شده , هنجار درک شده , کنترل رفتاری , ارزش درک شده