نقش گردشگری روستایی در ارتقاء تاب آوری کشاورزی در برابر تغییرات اقلیمی: یک مرور سیستماتیک از تجربیات جهانی و ملی

این مطالعه با هدف بررسی نقش گردشگری روستایی در ارتقاء تاب آوری کشاورزی در برابر تغییرات اقلیمی انجام شد و به دنبال پاسخ به این سوال است که چگونه توسعه گردشگری می تواند ظرفیت های سازگاری جوامع کشاورزی را بهبود بخشد. برای دستیابی به این هدف از رویکرد مرور سیستماتیک مبتنی بر دستورالعمل PRISMA استفاده شده است. پایگاه های داده معتبر مانند Scopus، PubMed و Web of Science با استفاده از کلیدواژه های "گردشگری روستایی"، تاب آوری کشاورزی و تغییرات اقلیمی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ جستجو شدند. پس از غربالگری اولیه، ۳۷ مطالعه مرتبط انتخاب و به صورت موضوعی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهند که گردشگری روستایی با تنوع بخشی به معیشت، تقویت سرمایه اجتماعی، توسعه زیرساخت ها و انتقال دانش محلی تاب آوری کشاورزی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. سه مکانیسم اصلی شناسایی شده شامل بهبود اقتصادی، خانوار، شکل گیری ظرفیت های نهادی و ارتقاء زیرساخت های محلی هستند. همچنین مقایسه تجربیات جهانی و ملی نشان داد که در ایران سیاست گذاری های منسجم و نهادی برای بهره گیری از ظرفیت گردشگری کمتر توسعه یافته است. نتایج این پژوهش بر اهمیت ادغام استراتژی های گردشگری با برنامه های توسعه روستایی و سیاست های اقلیمی تاکید دارد. پیامدهای عملی آن می تواند برای طراحی سیاست های هماهنگ در سطوح ملی، منطقه ای و محلی جهت ارتقاء تاب آوری کشاورزی در مواجهه با تغییرات اقلیمی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

گردشگری روستایی , تاب آوری , کشاورزی , تغییرات اقلیمی , تنوع بخشی , معیشت , مرور سیستماتیک , توسعه روستایی