نقش حکمروایی شهری در برنامه ریزی و مدیریت زیباسازی پایدار مناظر شهری؛ نمونه شهر مشهد

یکی از وظایف بارز مدیریت و برنامه ریزی شهری، ارتقاء بصری مناظر و هویت شهرهاست. ایجاد و حفاظت از مکان های منحصر به فرد و سازگار با فضاهای شهری از بزرگترین چالش های شهرهای عصر حاضر است. حکمروایی خوب شهری به عنوان رویکردی در مدیریت مشارکتی، ترکیبی از سنت ها، قواعد و آداب و رسوم، نهادها، سازمان ها و جوامع محلی نقش بسزایی در توسعه زیبایی پایدار در سیما و مناظر شهرها را دارد. بر این مبناست که در این مقاله ضمن طبقه بندی عوامل دخیل در زیباسازی شهری از جمله گرافیک محیطی؛ مبلمان شهری، المان ها، طراحی نور و نما، نقاشی دیواری و... در مناظر شهری مشهد، میزان پایداری عناصر منظر ساز و اثرگذاری بر کیفیت بصری محدوده مد نظر را از دیدگاه زیبایی شناسی محیطی مورد مطالعه و بررسی قرار می دهد. خلق فضاهای ماندگار، حفاظت از آثار گذشته و آموزش جذابیت های دیداری و... در محیط شهری با بالفعل نمودن ظرفیت های بالقوه جغرافیایی و تاریخی، در سایه ایجاد مدیریت واحد شهری می تواند موجبات افزایش مشخصه های هویت بخش و زیباسازی پایدار مناظر شهری را نیز فراهم آورد.

Keywords:

حکمروایی شهری , زیبایی , زیباسازی , گرافیک محیطی , منظر شهری