جغرافیای تاریخی خرمدره و تاثیر آن بر تشکیل زیستگاههای بشری با تاکید بر تپه خالصه

خرمدره شهری سرسبز و خرم و دارای تاریخی هشت هزار ساله می باشد، این شهر به علت قرار گرفتن میان دو رشته کوه و وجود رودخانه کبیر سرزمینی آباد و یکی از زیستگاه های کهن شمال غرب ایران محسوب می شد که در طول تاریخ خود دوره هایی از آبادانی و ویرانی را دیده است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی به جغرافیای تاریخی خرمدره بویژه تپه خالصه پرداخته است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که از گذشته تاریخی خرمدره تپه هایی مانند تپه نظر، تپه چهل میر، شیرین تپه و.. باقی مانده است اما قدیمی ترین تپه، تپه خالصه می باشد که در آن سفال و صنایع سنگی مربوط به دوره پارینه سنگی و نوسنگی به دست آمده است. تپه خالصه در قسمت جنوبی خشکه رود قرار داشت یعنی رودی که قبلا جاری بود و به مرور ایام محو شد. همین امر نشان می دهد اساسا رودها نقشی اساسی در گردهم آمدن اجتماعات بشری و یکجانشینی داشتند. از سویی قرار گرفتن در مسیر راه های باستانی راهی که ری را به آذربایجان وصل می نمود و راهی که فلات مرکزی ایران را به شمال غرب ایران وصل می نمود نیز تاثیر بسیاری در آبادانی خرمدره و تپه خالصه و قرار گرفتن این منطقه به عنوان یکی از زیستگاه های بشری داشته است. تاریخ هشت هزار ساله تپه خالصه نشان می دهد به علت موقعیت جغرافیایی و منابع غذایی غنی، این منطقه در حوزه معیشتی و اقتصادی مبتنی بر خودبسندگی اقتصادی بوده است.

Keywords:

خرمدره , تپه خالصه , خشکه رود , رودخانه کبیر , جغرافیای تاریخی