پایش تاثیرات فعالیت های انسانی مضاعف و فراتر از توان رودخانه زاینده رود و تالاب گاوخونی

رودخانه زاینده رود و تالاب گاوخونی از مهم ترین اکوسیستم های آبی فلات مرکزی ایران هستند که در سال های اخیر تحت تاثیر فشارهای مضاعف و بی رویه انسانی قرار گرفته اند. توسعه ی بی رویه کشاورزی، گسترش شهرنشینی، احداث صنایع و سدسازی باعث کاهش جریان های سطحی، افت سطح آب زیرزمینی و خشکیدگی تدریجی این اکوسیستم ها شده است. در این پژوهش با استفاده از داده های سنجش از دور و شاخص های اکولوژیکی شامل NDWI و NDBI تغییرات محیطی در حوضه زاینده رود و تالاب گاوخونی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که طی دو دهه گذشته، کاهش چشمگیری در پوشش گیاهی و منابع آبی و در مقابل افزایش مساحت مناطق ساخته شده و دمای سطح زمین رخ داده است. این یافته ها نشانگر آن است که فعالیت های انسانی از حد توان اکولوژیکی منطقه فراتر رفته و روند تخریب زیست محیطی به ویژه در بخش های پایین دست حوضه شدت یافته است. در نهایت این پژوهش با استفاده از شاخص های سنجش از دور به این سوال پاسخ می دهد که چگونه می توان با پایش مستمر تغییرات محیطی، نقاط بحرانی در این مسیر را شناسایی و فرایند احیای رودخانه و مدیریت تالاب گاوخونی را مد نظر قرار داد؟

Keywords:

توان اکولوژیک , فعالیت های انسانی , بحران های زیست محیطی , رودخانه زاینده رود , تالاب گاوخونی