ارزیابی کارایی روش طراحی مبتنی بر تغییرمکان مستقیم برای طرح لرزه ای قاب های فولادی مجهز شده با میراگرهای تسلیمی TADAS

در تحقیقات چند دهه اخیر نشان داده اند که میراگرهای تسلیمی می توانند نقش موثری در جذب انرژی لرزه ای و کاهش خسارات وارده به سازه های اصلی در حین زلزله ایفا کنند. به دلیل اثربخشی بالای این نوع میراگرها در کنترل پاسخ لرزه ای، مطالعات گسترده ای بر روی انواع مختلف آن ها، به ویژه میراگرهای تسلیمی، صورت گرفته است. از سوی دیگر، روش های طراحی لرزه ای نیز همواره در حال تکامل اند تا بتوانند اهداف عملکردی نظیر توزیع بهینه خسارت در ارتفاع سازه و در میان المان های شکل پذیر را محقق سازند. در این میان، روش طراحی بر اساس تغییرمکان در سال های اخیر به عنوان روشی نوین و عملکردمحور مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش، کارایی روش طراحی بر اساس تغییرمکان مستقیم (DDBD) در طراحی لرزه ای سازه های فولادی دارای خروج از مرکزیت جرمی و مجهز به میراگرهای تسلیمی نوع ADAS مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور، سازه هایی با میزان های مختلف خروج از مرکزیت جرمی (۰٪، ۱۰٪ و ۲۰٪) در نظر گرفته شده و با استفاده از دو روش طراحی مبتنی بر نیرو (Force-Based Design – FBD) و طراحی مبتنی بر تغییرمکان (DDBD)، تحلیل و طراحی شده اند. سپس عملکرد لرزه ای این سازه ها تحت رکوردهای مختلف زلزله مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان می دهند که روش طراحی بر اساس تغییرمکان از کارایی بسیار بالاتری نسبت به روش مبتنی بر نیرو برخوردار بوده و در تامین اهداف عملکردی و بهبود پاسخ لرزه ای سازه موثرتر عمل می کند.

Keywords:

طراحی بر اساس تغییرمکان مستقیم , میراگر تسلیمی ADAS , قاب فولادی , طراحی عملکرد محور , خروج از مرکزیت جرمی