امکانسنجی تاثیر هوش مصنوعی بر ارتقا کیفیت طراحی معماری مسکونی با رویکرد روانشناسی محیط

هدف از انجام این پژوهش امکانسنجی تاثیر هوش مصنوعی بر ارتقا کیفیت طراحی معماری مسکونی با رویکرد روانشناسی محیط است که به روش توصیفی - تحلیلی آمیخته (کیفی و کمی) انجام شده است. روش گردآوری اطلاعات در این مطالعه کتابخانه ای و میدانی با استفاده از ابزار مصاحبه و پرسشنامه می باشد. جامعه آماری پژوهش را کارشناسان، معماران و طراحان شهری تشکیل می دهد که با تعداد ۱۳ نفر از آنها به روش گلوله برفی مصاحبه به عمل آمد و بعد از انجام مصاحبه ۱۳ ام اشباع نظری حاصل شد. در بخش کمی بعد از گردآوری مصاحبه ها و تحلیل آن ها پرسشنامه بخش کمی طراحی و بعد از تایید روایی و پایایی آن در بین ۱۰۰ نفر از جامعه آماری به روش در دسترس توزیع شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات در بخش کیفی از تحلیل مضمون و کدگذاری و در بخش کمی از آزمون های t تک نمونه ای و فریدمن در نرم افزار SPSS استفاده شد. با انجام تحلیل مضمون مصاحبه ها ۱۰ مقوله استخراج شد که به عنوان مولفه های موثر هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت معماری مسکونی با تاکید بر روانشناسی محیط شناسایی شد. سپس این عوامل به کمک آزمون T تک نمونه ای تایید و میزان تاثیر آنها در ارتقای کیفیت طراحی مسکونی تایید شد. در نهایت عوامل شناسایی شده از طریق آزمون فریدمن رتبه بندی و براساس میزان اثرگذاری اولویت بندی شدند که به ترتیب عبارتند از: استفاده از متریال های هوشمند، کنترل دمای هوشمند، طراحی فضاهای اجتماعی تعامل پذیر، تحلیل سبک زندگی کاربران، مدیریت هوشمند انرژی، بهینه سازی نورپردازی، طراحی فضاهای انعطاف پذیر، طراحی فضاهای تعلق پذیر.

Keywords:

هوش مصنوعی , کیفیت معماری , روانشناسی محیط