بررسی عملکرد پایگاه های آتش نشانی روستایی درارتقاء سطح ایمنی و ارائه خدمات ایمنی وآتش نشانی به روستاها (مطالعه پایگاه های آتش نشانی روستایی استان تهران)

برنامه احداث پایگاه های آتش نشانی روستایی جهت ارائه خدمات ایمنی و پوشش دهی مناطق روستایی کشور در راستای پیشگیری از خسارات جانی و مالی و یا تقلیل آن ها، توسط سازمان شهرداری ها و دهیاری ها در دهه ۸۰ شمسی شروع شد و تا به امروز ۹۳۴ پایگاه آتش نشانی روستایی در مناطق روستایی کشور و زیر نظر دهیاری ها مشغول به فعالیت می باشند. در گزارش حاضر سعی شده است تا با استفاده از رویکردهای سیستمی و حکمرانی خوب به بررسی و ارزیابی برنامه احداث پایگاه های آتش نشانی روستایی پرداخته شد و با روش کیفی و انجام مصاحبه های مختلف مشخص گردید که تقریبا نزدیک به ۸۵ درصد روستاییان کشور همچنان از عدم وجود خدمات آتش نشانی و ایمنی در خطر هستند. همچنین دیگر یافته های تحقیق به صورت مفاهیم استخراج شده از مصاحبه های نیمه ساختارمند، در ۵ مقوله کلی «ایرادات و نواقص مربوط به دولت و دهیاری ها»، «مشارکت مدنی و آموزش»، «کمبودها، نواقص و معایب درونی سیستم»، «عوامل و مشکلات بیرونی موثر بر سیستم» و «پیشگیری و نظارت بر فضای کالبدی و ساختمانی روستا» دسته بندی شده اند. از مفاهیم به دست آمده می توان به عدم رعایت موارد ایمنی و پیشگیری های لازم به خصوص در بخش ساخت وسازهای غیراستاندارد، کمبود و نواقص در بودجه و تجهیزات، استهلاک خودرویی، عدم آموزش کافی و مناسب به روستاییان، عدم ایجاد یک رابطه مشارکتی بین روستاییان و دهیاری ها، راه های مواصلاتی درون روستایی و بین روستایی بی کیفیت، نبود سامانه یکپارچه ۱۲۵ در برخی نقاط روستایی و... اشاره کرد. در همین راستا پیشنهادهایی از قبیل بازنگری مجدد به برنامه احداث پایگاه های آتش نشانی روستایی، استفاده از تجربیات کشورهای پیشرو، آموزش روستاییان و ایجاد گروه های آتش نشان داوطلب از میان روستاییان، نظارت کامل و کارشناسانه بر ساخت و ساز روستایی و... ارائه می گردد.

Keywords:

آتش نشانی روستایی , سطح ایمنی , ارائه خدمات ایمنی , دهیاری