بررسی عوامل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در تعیین نیازهای مسکن (مطالعه موردی: شهر سقز)

یکی از عوامل مهم در تدوین سیاست و تنظیم برنامه های مسکن، برآورد عوامل کلیدی در تعیین نیاز به مسکن است که خود مستلزم شناسایی عوامل موثر اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در تعیین نیازهای مسکن برای ساکنین است. این تحقیق با هدف بررسی عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در تعیین نیازهای مسکن به اولویت بندی محلات شهر سقز براساس نیاز به مسکن پرداخته است که برای جمع آوری اطلاعات از دو روش کتابخانه ای و میدانی استفاده شد. برای تعیین وزن و اهمیت عوامل (تعداد خانوار، سواد، مهاجرت، امنیت اجتماعی، مشارکت اجتماعی، تعلق مکانی، اشتغال و درآمد، مالکیت مسکن، کیفیت مسکن، سرمایه گذاری در محله، دسترسی به شریان های اصلی و حمل و نقل) در ابعاد اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی از مدل FARE و به منظور اولویت بندی محلات شهر سقز از نظر عوامل موثر، از مدل تصمیم گیری CoCoSo استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که محله های ۲، ۸، ۲۱ و ۲۲ محلات قابل قبول و کمتر نیازمند و محله های ۱، ۶، ۱۶، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ محله های نامناسب و نیازمند تعیین نیازهای مسکن محسوب می شوند. کاهش تعلق مکانی، مهاجرت روستاییان به محلات مذکور، مدیریت نامناسب در ساخت و ساز، موازی کاری دستگاه های مختلف، عدم تمایل مالکین به ماندن در محلات که خود منجر به کاهش قیمت مسکن و عدم تمایل سرمایه گذاران به سرمایه گذاری در بخش مسکن شده و با افزایش تعداد خانوار در این محلات لزوم توجه به ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در تعیین نیازهای مسکن محلات شهر سقز ضروری است.

Keywords:

عوامل اجتماعی- فرهنگی , اقتصادی , نیازهای مسکن , مدل CoCoSo , شهر سقز