بررسی نقش فناوری دیجیتال در تحول تجربه گردشگری شهری در ایران

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فناوری های دیجیتال بر جنبه های مختلف صنعت گردشگری انجام شد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل ۳۰ نفر از کارشناسان حوزه گردشگری، فناوری اطلاعات و مدیریت شهری بود که به روش نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته با مقیاس لیکرت پنج درجه ای جمع آوری گردید که پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۷ تایید شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با استفاده از آزمون های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی t-test، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته های توصیفی نشان داد مولفه «افزایش بهره وری نیروی کار» با میانگین ۴.۱۷ (انحراف معیار ۰.۶۶) بالاترین امتیاز را کسب کرده است. نتایج آزمون t-test تایید کرد که تمامی مولفه ها شامل افزایش رضایت گردشگران (۴.۰۳)، بهبود دسترسی به اطلاعات (۴.۱۰)، شخصی سازی خدمات (۳.۸۳) و بهبود مدیریت ریسک (۴.۰۰) به صورت معناداری بالاتر از حد متوسط نظری قرار دارند (p<۰.۰۰۱). ماتریس همبستگی پیرسون روابط قوی و معناداری بین تمامی مولفه ها نشان داد (۰.۶۹≤r≤۰.۸۵) تحلیل رگرسیون چندگانه مشخص کرد که مولفه «بهبود دسترسی به اطلاعات» با ضریب استاندارد ۰.۴۲ قوی ترین پیش بینیکننده رضایت گردشگران است و مدل نهایی توانست ۷۹% از واریانس متغیر وابسته را توضیح دهد. در نتیجه گیری کلی می توان اشاره کرد که فناوری های دیجیتال بیشترین تاثیر را در حوزه های افزایش بهره وری عملیاتی و بهبود دسترسی به اطلاعات داشته اند، در حالی که مولفه شخصی سازی خدمات نسبت به دیگر ابعاد نیاز به توجه و توسعه بیشتری دارد. این یافته ها می تواند به عنوان مبنای علمی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی در حوزه تحول دیجیتال گردشگری شهری مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

فناوری دیجیتال , تجربه گردشگری شهری , ایران , رضایت گردشگران