شناسایی و رتبه بندی مخاطرات محیطی شغلی، میان انگورکاران ماهر در روستاهای شهرستان مشگین شهر

سرشت تولید در محیط های روستایی و طبیعی، سرشار از مخاطرات ایمنی است. در شرایط مواجهه با محیط طبیعی، انواع مخاطرات در محیط کار دست به دست هم داده و مجموعه شکننده و آسیب پذیری برای ایمنی تولیدکنندگان روستایی فراهم می کند که نتیجه آن، کاهش ضریب اطمینان در سلامت آنان است. به عبارتی، در محیط طبیعی وجود خطرات ایمنی، غالبا چندان جدی گرفته نمی شود و این عامل، زمینه بروز رفتارهای پرخطر در شرایط نااطمینان محیطی را افزایش می دهد. برای تعیین شاخص های تبیین کننده مخاطرات ایمنی، از روش دلفی (انگورکاران ماهر در روستاهای شهرستان مشگین شهر) استفاده شد. لذا، گروه خبرگان پاسخ گو شامل ۳۷ باغدار ماهر روستایی در کشت انگور بوده که بر اساس آمار به دست آمده از سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل شناسایی شدند. برآورد مخاطرات محیطی شغلی، طی سه مرحله مراجعه و پیگیری از خبرگان در قالب پرسشنامه تعیین شد. برای ارزیابی شدت مخاطرات محیطی از روش سه بعدی سنجش مخاطرات ایمنی دانشگاه ملبورن استفاده شد. مطابق یافته ها، ۱۲ مخاطره اصلی محیطی شناسایی شد. آسیب رسان ترین نوع مخاطرات، شامل حوادث ناشی از کار با ابزار ماشینی و دستی بود. تدوین قوانین ایمنی اجباری بر لزوم پوشش های محافظ در ابزار ماشینی باغی و کسب مجوز مهارت فنی برای انگورکاران برای تهیه ابزارآلات ماشینی، گنجاندن یارانه حمایتی برای تهیه تجهیزات حفاظت فردی و دوره های مهارت فنی و آموزشی در کار با ابزار ماشینی و دستی، بر کاهش مخاطرات محیطی شغلی انگورکاران ماهر اثرگذار خواهد بود.

Keywords:

مخاطرات محیطی , ایمنی شغلی , انگور , شهرستان مشگین شهر