بررسی رشد و توسعه شهرها در افزایش تاب آوری (نمونه: شهر بجنورد)

شهر بجنورد در سال های اخیر، به دلیل توسعه سریع شهری و رشد جمعیت، با چالش های متعددی روبه رو شده است و در معرض بحران هایی مانند زلزله قرار دارد. این شهر نیازمند بررسی رابطه میان توسعه شهری و تاب آوری برای مدیریت بهتر بحران ها و دستیابی به توسعه پایدار است. لذا هدف از این پژوهش بررسی نقش رشد و توسعه شهرها در افزایش تاب آوری بجنورد است. روش پژوهش حاضر ارزیابی-تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش متخصصان درگیر با مدیریت بحران و تاب آوری بجنورد است. به منظور تعیین وزن شاخص ها و اهمیت آن ها در تاب آور سازی یا ناتاب آوری بجنورد از روش آنتروپی شانون و همچنین به منظور ارزیابی تاب آوری از روش ویکور با نرم افزارهای SPSS و Excel استفاده می شود. با توجه به نتایج حاصله از این پژوهش در موقعیت کنونی شهر بجنورد با توجه به میزان رشد و توسعه اتفاق افتاده و نیز با توجه به چشم انداز آن در سال های آتی، میزان تاب آوری در ابعاد موردبررسی در شهر بجنورد نسبتا مطلوب و متوسط ارزیابی می شود. با توجه به نتایج فوق رابطه مستقیمی بین شاخص های تاب آوری (کالبدی، اقتصادی، اجتماعی) و رشد و توسعه شهر بجنورد وجود دارد. بدین سان که با رشد و توسعه به صورت کاملا استاندارد و بر اساس قوانین و اصول و با مدیریت بهینه، بهبود هریک از مولفه های تاب آوری رخ می دهد. درنتیجه با افزایش میزان ارتقای هریک از این گویه ها که شامل آگاهی و درک مردم، مشاوره و آموزش، پخش برنامه های تلویزیونی، بهبود کیفیت هریک از خدمات شهری، میزان دسترسی به خدمات و امور دولتی و درمانی و... تاب آوری شهری افزایش می یابد.

Keywords:

توسعه شهر , شهر تاب آور , توسعه پایدار , شهر بجنورد