نقش فناوری های نوین در بازآفرینی معماری بومی مازندران با تاکید بر تعادل میان هویت و نیازهای معاصر

این پژوهش با هدف تبیین نقش فناوری های نوین در معاصر سازی معماری بومی مازندران و با استفاده از روش تحقیق مروری–تحلیلی انجام شده است. یافته های مطالعه حاکی از آن است که به کارگیری فناوری های پیشرفته ای همچون مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، طراحی پارامتریک و استفاده از مصالح پایدار می تواند ضمن بهبود کارکردهای اقلیمی و فضایی، به حفظ و تقویت هویت بومی و انطباق آن با نیازهای زندگی معاصر کمک شایانی کند. در مقابل، عواملی مانند چالش های اقتصادی (از جمله هزینه های بالا)، تغییر الگوهای سبک زندگی ساکنان و کمبود قوانین و سیاست های حمایتی، به عنوان موانع اصلی در مسیر معاصر سازی موثر این معماری شناسایی شدند. نتیجه گیری کلیدی تحقیق بر این امر تاکید دارد که فناوری های نوین به هیچ وجه تهدیدی برای اصالت و هویت معماری بومی محسوب نمی شوند، بلکه در صورت برنامه ریزی و به کارگیری صحیح، به عنوان ابزاری قدرتمند و کارآمد برای بازآفرینی، تداوم و پیوند خلاقانه میراث گذشته با الزامات و امکانات آینده در قالب یک معماری پایدار و زمینه گرا عمل خواهند کرد. در پایان، این مطالعه راهکارهای عملی برای ادغام هوشمندانه این فناوری ها با ارزش های فرهنگی و زیست محیطی معماری بومی مازندران ارائه می دهد.

Keywords:

معماری بومی , معماری معاصر , فناوری های نوین , هویت فرهنگی , مازندران