اثر هوشمند سازی بر مدارس ایران

تحول در علم و فناوری نیاز به تغییر در فعالیت های آموزشی را انکارناپذیر کرده است. در این راستا هوشمندسازی مدارس با هدف ایجاد بستری جهت یادگیری مداوم، لذت بخش و عمیق و تقویت انگیزه و خلاقیت در دستور کار قرار گرفته است. این مدارس که بر پایه فناوری اطلاعات و ارتباطات و تکنولوژی هایی نظیر هوش مصنوعی و اینترنت اشیا هستند توانسته اند فرایندهای آموزشی را از طریق محتویات چندرسانه ای، ایفای نقش یاددهنده در کنار یادگیرنده توسط محصلین و افزایش تعامل به طور کامل دگرگون نمایند. همچنین دغدغه ی نظام آموزشی و پرورشی یک کشور ایجاد بستری مناسب جهت رشد و تعالی سرمایه های فکری در جامعه ی اطلاعاتی و دانایی محور می باشد. برای آنکه همه گروه های اجتماعی قادر باشند بطور موثر در چنین جامعه ای مشارکت داشته باشند باید یادگیری پیوسته، خلاقیت، نوآوری و نیز مشارکت فعال و سازنده ی اجتماعی را بیاموزند. تحقق این امر مستلزم تعریف مجدد و نوینی از نقش و کارکرد مدارس به عنوان اصلی ترین نهادهای آموزشی در جامعه می باشد. نظام آموزشی کشور به مدرسه ای نیاز دارد که با بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) امکان یادگیری پیوسته را فراهم نموده و فرصت های نوینی را در اختیار افراد برای تجربه ی زندگی در جامعه اطلاعاتی قرار دهد به گونه ای که این فناوری نه به عنوان ابزار بلکه در قالب زیرساخت توانمندساز برای تعلیم و آموزش حرفه ای محسوب شود. هوشمندسازی مدارس یکی از عرصه هایی است که فناوری اطلاعات و ارتباطات با مدلی همه جانبه و کل نگرانه و با اهداف و ماموریت های از پیش تعیین شده وارد حوزه آموزش می شود. هدف اصلی هوشمندسازی مدارس آماده سازی نسل آینده کشور برای زندگی در عصر اطلاعاتی و شکوفایی استعدادهای بالقوه دانش آموزان متناسب با علایق و استفاده آن هاست. پتانسیل از روش توصیفی و تحلیلی انجام و نتایج نشان داد وجود زیرساخت های لازم، مهارت و کارآمدی معلمان و دانش آموزان نسبت به تولید محتوای آموزشی منطبق بر نیازهای آموزشی، برنامه ریزی منسجم فرایند یاددهی و یادگیری لازمه هوشمندسازی مدارس است. فناوری اطلاعات و ارتباطات یکی از موضوعات مهم و بحث انگیز در دنیای امروز است که بسیاری از جوانب زندگی از جمله نظام های آموزشی را در بر گرفته است.

Keywords:

مدارس هوشمند , محیط , یاددهی یادگیری , فناوری اطلاعات