تصمیم گیری مدیریتی در شرایط بحران: نقش احساسات در یک فرآیند تصمیم گیری شهودی

انتظار می رود مدیر امروزی به طور فزاینده ای بر اساس پارادایم هایی تصمیم بگیرد که از عقلانیت سنتی و مدل های پردازش اطلاعات فاصله دارد. این امر به ویژه در شرایط بحرانی که زمان و اطلاعات کمی برای بررسی انتخاب وجود دارد، صادق است. در حالی که ادبیات مدیریت اخیرا شاهد حمایت تجربی و نظری بیشتری از شهود و دانش ضمنی در فرآیند تصمیم گیری بوده است، نقش احساسات نقش برجسته ای ایفا نکرده است. این مقاله با ارائه یک مدل مفهومی از تصمیم گیری مدیریتی که بر نقش احساسات در فرآیند تصمیم گیری شهودی در شرایط بحران تاکید می کند، نظریه تصمیم مدیریت را پیش می برد. این مقاله برای مدیران منابع انسانی اهمیت ویژه ای دارد، زیرا آنها متولی تصمیمات اتخاذ شده در مورد افراد در سازمان هستند. این تصمیمات بنا به تعریف هم از نظر اخلاقی و هم از نظر مالی دارای اهمیت زیادی هستند و اهمیت آنها در شرایط بحرانی به شدت افزایش می یابد.