نقش افق زمانی مالکان نهادی بر استقراض شرکت ها از بانک ها در بورس اوراق بهادار تهران

پیشرفت در صنعت هر کشور و رشد تولیدات مستلزم برنامه های سرمایه گذاری کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت است و از طریق آن می توان به پشتوانه عظیمی در اقتصاد هر کشور نیز دست یافت. برای تامین سرمایه مورد نیاز این برنامه ها روش های متفاوتی وجود دارد که تصمیمات تامین مالی برای فعالان بازار سرمایه از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی تاثیر افق زمانی سرمایه گذاران نهادی بر نسبت بدهی تامین شده از طریق بانک ها در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. در این پژوهش مالکیت نهادی کوتاه مدت و مالکیت نهادی بلندمدت به عنوان متغیرهای مستقل؛ متغیر تامین مالی از طریق حقوق صاحبان سهام به عنوان متغیر وابسته و متغیرهای اندازه شرکت، استقلال هیئت مدیره، مدیریت سرمایه در گردش، وجود یا فقدان پروژه های سرمایه گذاری، رشد شرکت و تامین مالی به روش سهام جایزه نیز به عنوان متغیرهای کنترل در نظر گرفته شده اند. نمونه آماری پژوهش شامل ۱۵۹ شرکت طی دوره زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ بوده است. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی با رویکرد کاربردی است و روش تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آزمون همبستگی و رگرسیون چندگانه می باشد. نتایج تحقیق نشان داد تاثیر مالکیت نهادی کوتاه مدت، مالکیت نهادی بلندمدت بر میزان تامین مالی مبتنی بر بدهی های بانکی تاثیر مستقیم و معناداری دارند. بدین معنا که مالکان نهادی به واسطه نفوذ و ارتباطات سیاسی که دارند، سعی در تامین مالی از طریق منابع بانکی هستند و این روش را در اولویت روش های تامین مالی شرکت قرار می دهند.

Keywords:

مالکیت نهادی کوتاه مدت , مالکیت نهادی بلند مدت , استقراض بانکی