تاثیر سطح افشای داوطلبانه اطلاعات بر ریسک پذیری شرکت با تاکید بر نقش مالکیت مدیریتی در بازار سرمایه ایران

استفاده کنندگان از اطلاعات مالی به اطلاعات دقیق و به موقع برای اخذ تصمیمات مربوط به سرمایه گذاریشان نیاز دارند. شرکتهایی که گزارشگری مالی شفاف و قابل قبولی ندارند با ریسک اعتبار مواجه شده و اطمینان سهامداران را از دست می دهند. چنین شرایطی در نهایت درجه اعتبار و میزان نقدشوندگی را در کل بازار سرمایه به شدت کاهش می دهد. موضوع پژوهش حاضر بررسی تاثیر افشای داوطلبانه اطلاعات بر ریسک پذیری شرکت با تاکید بر نقش تعدیلگر مالکیت مدیریتی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد که هدف آن بررسی ریسک پذیری و میزان تحمل ریسک شرکت ها در بورس تهران می باشد. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی با رویکرد کاربردی می باشد. روش گردآوری اطلاعات در بخش مبانی نظری از روش کتابخانه ای و در بخش آزمون فرضیات از روش اسنادکاوی صورت های مالی بوده است. به طور کلی روش آزمون فرضیات از روش همبستگی و رگرسیون چندگانه است. نتایج پژوهش نشان داد افشای داوطلبانه اطلاعات بر ریسک پذیری شرکت تاثیر مستقیم و معناداری دارد همچنین مالکیت مدیریتی نیز بر رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته نقش تعدیلی دارد.

Keywords:

افشای داوطلبانه , اطلاعات , ریسک پذیری , شرکت , مالکیت مدیریتی