تحلیل تاثیر رویکردهای نوین محافظه کاری بر کیفیت گزارشگری مالی: مطالعه ای تطبیقی در شرکتهای بورسی ایران

هدف بررسی محافظه کاری یکی از اصول بنیادین حسابداری است که تاثیر چشمگیری بر کیفیت گزارشگری مالی دارد. این تحقیق با تاثیر رویکردهای نوین محافظه کاری بر کیفیت گزارشگری مالی در شرکتهای بورسی ایران انجام شده است. محافظه کاری در حسابداری به دو نوع اصلی تقسیم می شود محافظه کاری مشروط (وابسته به رویداد) و محافظه کاری نامشروط غیر وابسته به رویداد. در این مطالعه تاثیر این دو نوع محافظه کاری بر شاخص های اصلی کیفیت گزارشگری مالی مانند قابلیت اتکا، به موقع بودن اطلاعات و شفافیت بررسی شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و داده های مالی ۵۰ شرکت بورسی ایران در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ مورد بررسی قرار گرفته است. برای تحلیل داده ها از مدل های رگرسیون چندگانه و آزمون های همبستگی استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که محافظه کاری مشروط تاثیر مثبت و معناداری بر قابلیت اتکا و شفافیت گزارش های مالی دارد، در حالی که محافظه کاری نامشروط در برخی موارد به کاهش شفافیت اطلاعات مالی منجر می شود. همچنین، تفاوت معناداری میان تاثیر محافظه کاری در صنایع مختلف مشاهده شد؛ به طوری که صنایع تولیدی بیشترین بهره را از محافظه کاری مشروط برده اند. این تحقیق نشان می دهد که استفاده از رویکردهای نوین محافظه کاری می تواند به بهبود کیفیت گزارشگری مالی کمک کند و در عین حال ریسک گزارشگری را کاهش دهد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران و مدیران مالی با بازنگری در نحوه استفاده از محافظه کاری توازن بهتری میان شفافیت و محافظه کاری در گزارش های مالی برقرار کنند. این مطالعه می تواند مبنای تحقیقات بیشتری در زمینه حسابداری تطبیقی و تدوین استانداردهای مالی قرار گیرد.

Keywords:

محافظه کاری , کیفیت گزارشگری مالی , شرکتهای بورسی , محافظه کاری مشروط , محافظه کاری نامشروط