تاثیر سیاست گذاری سازمانی و وظیفه شناسی بر رفتار فعالانه سازمانی با نقش میانجی ارتقای شکوفایی کارکنان با تعدیلگری معناداری شغلی و خودکارآمدی

تحقیق حاضر با هدف تعیین تاثیر سیاست گذاری سازمانی و وظیفه شناسی بر رفتار فعالانه سازمانی با نقش میانجی ارتقای شکوفایی کارکنان یا تعدیلگری معناداری شغلی و خودکارآمدی در بین ۲۰۰ نفر از کارکنان دانشگاه شیراز انجام پذیرفت. جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سیاست گذاری سازمانی، وظیفه شناسی، کارکنان رفتار فعالانه، کارکنان ارتقای شکوفایی، کارکنان معناداری شغلی و خودکارآمدی کارکنان استفاده شد. در این تحقیق با توجه به سوالات، مدل تحقیق با روش مدل معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۲ و نرم افزار اسمارت پی ال اس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد وظیفه شناسی بر رفتار فعالانه سازمانی با نقش واسطه ارتقای شکوفایی کارکنان تاثیر معناداری دارد. وظیفه شناسی بر ارتقای شکوفایی کارکنان با نقش تعدیل گر معناداری شغلی تاثیر معناداری دارد. سیاست گذاری سازمانی بر رفتار فعالانه سازمانی با نقش تعدیل کننده خودکارآمدی کارکنان تاثیر معناداری دارد (۰/۰۰۱>p).

Keywords:

سیاست گذاری سازمانی , وظیفه شناسی , رفتار فعالانه سازمانی , ارتقای شکوفایی , کارکنان , معناداری شغلی , خودکارآمدی